تاریخ: ۹ اسفند ۱۴۰۲
زمین خوردن علت اصلی مرگ، آسیب دیدن و پذیرش بیمارستان در میان سالمندان است. افراد سالخورده تنها در معرض زمین خوردن قرار ندارند، بلکه بیشتر در معرض آسیب های مرتبط با زمین خوردن مانند شکستگی لگن یا آسیب دیدن سر و گردن قرار میگیرند. درک اینکه چرا افراد مسن در معرض خطر بیشتری قرار دارند، به اعضای خانواده که وظیفه مراقبت از سالمندان را بر عهده دارند کمک میکند که احتیاط لازم را به خرج داده تا عزیزان خود را با خیال راحت روی پای خود نگه دارند.
عوامل متعددی به این واقعیت که سالمندان خیلی بیشتر از جوانان زمین میخورند کمک میکنند.
زمین خوردن سالمندان خطری جدی برای سلامتی آنها
یک چیز ساده میتواند زندگی شما را تغییر دهد – مانند بهم خوردن تعادل روی یک فرش یا لیز خوردن روی یک سطح مرطوب. اگر زمین بخورید، میتوانید باعث شکسته شدن یک استخوان شوید، مانند آنچه که هر ساله هزاران زن و مرد مسن انجام میدهند. یک شکست ممکن است شروع مشکلات جدی تری مانند مراجعه به بیمارستان، آسیب دیدن و یا حتی معلولیت باشد.
زمین خوردن در سن بالا ممکن است برای سالمند بسیار گران تمام شود. به همین منظور تیم تخصصی کلینیک امید با برخورداری از کادر مجرب و بهترین تجهیزات و امکانات درمانهای خانگی و تمرینات پیشگیری از افتادن را برای افراد سالمند در منزل ارائه میدهد.
برای دریافت اطلاعات بیشتر و مشاوره در زمینه روشهای پیشگیری از افتادن سالمندان و یا درمانهای لازم پس از زمین خوردن آنها در کلینیک امید تحت نظر دکتر ما با شماره ۰۹۱۲۸۴۴۴۹۹۰ میتوانید تماس بگیرید.
دلایل زمین خوردن در افراد مسن
از بین رفتن تناسب اندام
بسیاری از بزرگسالان با افزایش سن از فعالت آنها کم میشود و باعث تشدید اثرات پیری روی اندام میشوند. عدم انجام ورزش سبک به طور مرتب موجب کاهش قدرت عضلانی، کاهش جرم استخوان، از دست دادن تعادل و هماهنگی و کاهش انعطاف پذیری میشود.
مشکل در بینایی
بیماریهای چشمی مرتبط با سن میتوانند توانایی تشخیص خطرات مانند پلهها، گودالها و حصارها را برای افراد مسن دشوار کنند. حتی اگر یک فرد مسن در شرایط فیزیکی خوبی باشد، عدم قابلیت دیدن موانع و تغییرات در سطح زمین ممکن است به لغزیدن و افتادن ناگهانی منجر شود. عدم رعایت توصیههای درمانی پزشک، از جمله استفاده از عینک و تجهیزات لازم برای حمایت از بینایی، میتواند عامل زمین خوردن افراد مسن باشد.
داروها
طیف گسترده ای از داروها می توانند خطر زمین خوردن را در افراد مسن را افزایش دهند. عوارض جانبی مانند خواب آلودگی، سرگیجه و فشار خون پایین، می تواند به یک تصادف منجر شود. آرام بخشها، داروهای ضد افسردگی، داروهای روان درمانی، مواد مخدر و داروهای قلب و عروق شایع ترین دلایل زمین خوردن سالمندان هستند. مصرف داروهای چندگانه باعث افزایش خطر تداخل دارویی و زمین خوردن میشود. در نظر داشته باشید که داروهای ضد بارداری و مکمل ها می توانند عوارض جانبی شدیدی داشته باشند و اثرات هم افزایی نیز داشته باشند.
بیماری های مزمن
شرایط بهداشتی مانند بیماری پارکینسون، بیماری آلزایمر و آرتروز باعث ضعف در اندامهای تحتانی، قدرت گرفتن دست کم، اختلالات تعادلی و اختلال شناختی می شود. سلامت جسمانی ضعیف خطر اولیه زمین خوردن فرد را افزایش داده و توانایی آنها را برای پاسخ دادن و آگاهی از خطراتی مانند بهم خوردن تعادل یا لغزیدن کاهش میدهد. نوروپاتی محیطی یا آسیب عصبی، میتواند باعث ایجاد بیحسی در پاها شود و دریافت مخاطرات محیطی و حرکت ایمن را برای افراد مسن بسیار سخت کند.
فرآیند های جراحی
لگن جایگزین و جراحی های دیگر می تواند یک فرد سالخورده را ضعیف، دچار درد و ناراحتی و کم تحرک تر از آنچه که قبل از عمل بود، کند. این کم تحرکی می تواند موقتی باشد تا بیمار بهبود یابد.
خطرات زیست محیطی
اکثریت زمین خوردنها در جمعیت سالمندان در خانه های سالمندان یا اطراف آن رخ میدهد. عوامل محیطی مانند روشنایی ضعیف، در هم ریختگی، نواحی مورد تعمیر، فرش های لیز، سطوح صاف و کمبود تجهیزات ایمنی می توانند ایمنی افراد مسن را در خانه شان به خطر بیندازند.
خطرات رفتاری
خطر زمین خوردن فرد تحت تاثیر شیوه زندگی و رفتارهای منحصر به فرد اوست. این مورد شامل انواع فعالیتهایی است که فرد در آنها شرکت می کند، میزان حرکات فیزیکی که این فعالیت ها نیاز دارند و تمایل و توانایی فرد برای تطبیق روال زندگی خود در جهت ایمنی بیشتر است. به عنوان مثال، لباس شستن یک فعالیت عادی روزمره برای بیشتر افراد است، اما این کار میتواند برای یک فرد مسن کار سنگینی باشد، مخصوصاً اگر سبد لباس های سنگین را حمل می کند. این کار می تواند به خودی خود خطرناک باشد، اما اگر آنها از پوشیدن کفش های ایمن و ضد لغزش نیز اجتناب کنند و یا برای بالا و پایین رفتن از پلهها تلاش کنند، خود را در معرض خطر بیشتری قرار می دهند. عدم تغییر رفتار برای رفع مشکلات جدید و یا در حال افزایش، یک عامل جدی و در عین حال رایج در زمین خوردن افراد مسن است.
یک زمین خوردن به ندرت به دلیل فقط یکی از عوامل بالا رخ می دهد. هنگامی که هر یک از این عوامل ترکیب می شود، می تواند منجر به یک آسیب جدی و احتمالاً تهدید کننده زندگی باشد. حتی اگر یک فرد خوش شانس باشد و از زمین خوردن صدمه نبیند، این تجربه می تواند آنها بترساند. ترس از افتادن دوباره می تواند باعث کوتاه آمدن و استراحت بیشتر آنها شود که اغلب منجر به کاهش بیشتر فعالیت فیزیکی و حتی روانی می شود. برای حفظ آرامش و سلامت عزیزان خود، یاد بگیرید چگونه می توانید خانه و شیوه زندگی آنها را تغییر دهید تا از آسیب های مربوط به زمین خوردن جلوگیری شود.
اقدامات صحیح برای جلوگیری از زمین خوردن
اگر شما مراقب سلامت کلی خود باشید، ممکن است قادر به کاهش احتمال زمین خوردن شوید. اغلب اوقات، زمین خوردن و تصادفات بصورت آنی اتفاق نمی افتند. در اینجا چند نکته برای کمک به شما در جلوگیری از زمین خوردن و شکستن استخوانها وجود دارد:
- فعالیت فیزیکی داشته باشید. یک برنامه تمرینی مناسب را برای خودتان برنامه ریزی کنید. ورزش منظم، عضلات را بهبود می بخشد و فرد را قوی تر میکند. این کار همچنین کمک میکند که مفاصل، تاندون ها و رباطهای شما انعطاف پذیر بمانند. فعالیت های استقامتی سبک مانند راه رفتن یا بالا رفتن از پله ها، ممکن است باعث کاهش سرعت تحلیل و پوکی استخوان شود.
- چشمان و قدرت شنوایی خود را بسنجید. حتی تغییرات کوچک در بینایی و شنوایی میتواند باعث زمین خوردن شما شود. هنگام استفاده از عینک جدید یا لنزهای تماسی، وقت کافی برای عادت کردن به آنها را اختصاص دهید. همیشه از عینک یا لنزها زمانی استفاده کنید که به آنها نیاز دارید. اگر از سمعک استفاده میکنید، اطمینان حاصل کنید که بهطور کامل در محل مناسب خود قرار گرفته و همواره از آن استفاده کنید.
- به عوارض جانبی هر نوع دارویی که مصرف میکنید آگاهی داشته باشید. اگر یک دارو باعث خواب آلودگی یا سرگیجه می شود، به پزشک یا داروساز خود بگویید.
- خوب کافی داشته باشید. اگر احساس خواب آلودگی داشته باشید، احتمال بیشتری برای زمین خوردن شما وجود دارد.
- مصرف الکل خود را کمتر کنید. حتی مقدار کم الکل هم بر تعادل و رفلکسها تاثیر می گذارد. مطالعات نشان می دهد که میزان شکستگی های لگن در افراد مسن با مصرف الکل افزایش می یابد.
- به آهستگی از جای خود بلند شوید. به سرعت بلند شدن میتواند باعث افت فشار خون شما شود. این باعث می شود که شما احساس ناخوشایندی داشته باشید. فشار خونتان را هنگام دراز کشیدن و ایستادن کنترل کنید.
- اگر در حین راه رفتن نیاز به کمک جهت حفظ تعادل دارید، از یک وسیله کمکی استفاده کنید. استفاده مناسب از عصا و واکر می تواند از زمین خوردن شما جلوگیری کند. اگر پزشک به شما می گوید که از یک عصا یا واکر استفاده کنید، اطمینان حاصل کنید که اندازه آن مناسب است و چرخ های آن روان حرکت میکنند. این مورد زمانی مهم است که شما در نواحی که به خوبی نمیشناسید و یا مسیرهای ناهموار راه می روید. یک فیزیوتراپبست یا کار درمان می تواند به شما کمک کند تصمیم بگیرید که کدام دستگاه برای شما مفید است و به شما طریقه استفاده ایمن آن را آموزش دهد.
- هنگام راه رفتن روی سطوح مرطوب یا یخ زده بسیار مراقب باشید. آن سطوح می توانند خیلی لغزنده باشند! سعی کنید از شن و ماسه یا نمک در نواحی یخ زده جلو و عقب در استفاده کنید.
- از کفش های ضد لغزش، زیره لاستیکی، پاشنه کوتاه، یا کفش های بنددار با زیره ضد لغزش که به طور کامل از پاهای شما مراقبت میکنند. مهم است که زیره کفش بیش از حد نازک یا خیلی ضخیم نباشد. در پله ها و یا طبقات منزل با جوراب و یا کفش و دمپایی با زیرههای صاف راه نروید.
- اگر بعد از آخرین تست پزشکی خود زمین خوردهاید به پزشک خود اطلاع دهید، حتي اگر صدمه ندیدهاید. زمین خوردن میتواند یک اخطار جدید به پزشک شما باشد، که نشاندهنده وجود مشکلات جدید در وضعیت پزشکی یا ممکن است ناشی از مشکلات در داروهای مصرفی یا بینایی باشد. پزشک ممکن است اقداماتی مثل فیزیوتراپی، پیادهروی کمکی یا توصیه به اقدامات دیگر را برای جلوگیری از زمینخوردنهای آینده به شما پیشنهاد کند.
استخوان های خود را برای جلوگیری از زمین خوردن قوی نگه دارید
زمین خوردنها یک دلیل رایج برای مراجعه به اورژانس و بیمارستان در بین افراد مسن است. بیساری از این مراجعات مربوط به شکستگیهای مربوط به زمین خوردن است. شما میتوانید با قوی نگه داشتن استخوانهای خود از شکستگی جلوگیری کنید.
قوی بودن استخوان از زمین خوردن جلوگیری نمیکند، بلکه در صورت زمین خوردن از شکستن استخوان لگن یا سایر استخوانها که منجر به مراجعه به بیمارستان یا خانه سالمندان، ناتوانی و یا حتی مرگ میشود، جلوگیری میکند.
مصرف کافی کلسیم و ویتامین D میتواند به حفظ استخوانهای شما کمک کند. تلاش کنید هفتگی حداقل ۱۵۰ دقیقه فعالیت بدنی داشته باشید.
در جهت حفظ سلامت استخوان، اقداماتی نظیر ترک سیگار و کاهش مصرف الکل که میتواند باعث کاهش جرم استخوان و افزایش احتمال شکستگی شود، مهم است. همچنین توصیه میشود به دنبال حفظ وزن ایدهآل باشید؛ زیرا وزن کم ممکن است خطر ابتلا به پوکی استخوان و شکستگی را افزایش دهد.
پوکی استخوان یک بیماری است که باعث ضعیف شدن استخوانها و افزایش خطر شکستگی میشود. برای افراد مبتلا به پوکی استخوان، حتی یک زمینخوردن کوچک نیز ممکن است خطرناک باشد. بهتر است درباره پوکی استخوان با پزشک خود مشاوره کنید.
در صورت زمین خوردن سالمندان چه اقدامی باید انجام داد
این که آیا شما در خانه یا جایی دیگر هستید، یک زمین خوردن ناگهانی می تواند وحشتناک و ناراحت کننده باشد. اگر زمین خوردید تا جایی که میتوانید آرامش داشته باشید.
چندین نفس عمیق بکشید تا آرامش پبدا کنید. چند لحظه در همان حالت روی زمین باقی بمانید. این کار به شما کمک خواهد کرد که از شوک زمین خوردن خارج شوید.
قبل از بلند شدن، ابتدا بررسی کنید که آیا مصدوم شدهاید یا خیر. بلند شدن به شیوه نادرست یا با سرعت زیاد میتواند آسیب را افزایش دهد.
اگر فکر میکنید بدون کمک میتوانید بلند شوید، روی یک سمت خود بغلتید. پس از استراحت برای تنظیم فشار خون، به آرامی روی دستها و زانوها بلند شوید و روی یک صندلی محکم بنشینید.
دستان خود را روی نشیمنگاه صندلی قرار دهید و یک پا را به جلو بکشید تا کف پا روی زمین قرار بگیرد. پای دیگر را در حالت خم نگه دارید تا زانو کماکان روی زمین باشد. در این موقعیت، به آرامی بلند شوید و بدن خود را بچرخانید تا روی صندلی قرار بگیرید.
اگر صدمه دیدهاید یا نمیتوانید بلند شوید، از کسی بخواهید که برای کمک و یا تماس اضطراری تماس بگیرید. در صورت تنهایی، سعی کنید در موقعیت راحتی قرار بگیرید و منتظر بمانید تا کمک برسد.
حمل یک تلفن همراه یا تلفن قابل حمل در حین راه رفتن در اطراف منزل، ممکن است در صورت نیاز به کمک تماس گرفتن را سادهتر کند. استفاده از یک سیستم پاسخ اضطراری که دارای یک دکمه خاص برای تماس تلفنی است، یک راه حل دیگر میباشد.
پیامدهای زمین خوردن
زمین خوردن میتواند عواقب شدیدی داشته باشد که می توان آنها را به سه دسته تقسیم کرد: عواقب جسمی، عاطفی و اجتماعی.
پیامدهای فیزیکی
عواقب جسمی شامل اما نه محدود به، شکستگی، رگ به رگ شدن، زخم، جابجایی عضو، کبودی و غیره میشود.
پیامدهای احساسی
برخی از عواقب عاطفی شامل ترس از زمین خوردن، افزایش اضطراب، از دست دادن اعتماد به نفس و افسردگی است.
پیامدهای اجتماعی
بسیاری از سالمندان پس از سقوط دچار کاهش توانایی شرکت در فعالیت های اجتماعی و فیزیکی میشوند. آنها در انجام فعالیت های روزانه دچار مشکل میشوند، که میتواند منجر به کاهش سلامت جسمی و روحی آنها شود.
