پیچ خوردن مچ دست (کشیدگی تاندون‌های مچ دست): علت، علایم و درمان

1

پیچ‌خوردگی در مچ دست آسیبی است که رباط‌های این ناحیه وارد می‌شود و باعث درد مچ دست می شود. رباط‌ها بندهای محکمی از بافت لیفی هستند که داخل مفصل استخوان‌ها را به یکدیگر متصل می‌کنند. اگرچه بیشتر مردم تصور می‌کنند مچ دست‌، تنها یک مفصل بین ساعد و دست است؛ اما واقعیت این است که مچ دست شامل تعداد زیادی مفصل است که 15 استخوان مجزا را به هم وصل می‌کند. رباط‌هایی که این استخوان‌ها را به هم متصل می‌کنند می‌توانند با یک پیچ‌خوردگی شدید، خم شدن یا فشاری که به صورت ناگهانی به مچ دست نیرو وارد کند و آن را فراتر از دامنه حرکت طبیعی خود ببرد، پاره شوند.

در کلینیک ما رگ به رگ شدن دست ، التهاب تاندون‌های این ناحیه و دیگر اختلالاتی که منجر به درد مچ دست می‌شود را بررسی و درمان می‌کند. متخصصان آموزش‌دیده‌ی ما شما را به صورت کامل معاینه می‌کنند و در مورد گزینه‌های درمانی موجود با شما صحبت می‌کنند.

Untitled-2

درجات مختلف پیچ‌خوردگی مچ دست


در پیچ‌خوردگی مچ دست سه درجه وجود دارد:

خفیف (درجه 1): رباط‌های مچ دست کشیده یا به صورت خیلی جزئی (تنها چند فیبر از رباط) پاره می‌شوند.

متوسط (درجه 2): آسیب شدیدتر است و ممکن است برخی رباط‌های مچ دست اندکی پاره شوند.

پیچ‌خوردگی شدید (درجه 3): یک یا چند رباط مچ دست به طور کامل پاره می‌شوند و یا از محل اتصال به استخوان جدا می‌شوند.

Untitled-3

علل پیچ‌خوردگی مچ دست


بیشترین علت پیچ‌خوردگی و رگ به رگ شدن دست، زمین خوردن فرد و افتادن او روی مچ دستش است. با این حال موارد زیر نیز باعث پیچ خوردن مچ دست می‌شود.

  • ضربه وارد شدن به مچ دست
  • اعمال فشار زیاد به مچ یا تاب خوردن آن

پیچ‌خوردگی مچ دست در افراد زیر بسیار شایع است:

  • بازیکنان بسکتبال
  • بازیکنان بیس‌بال
  • ژیمناستیک کاران
  • غواصان
  • اسکی‌بازان، به ویژه وقتی در حال سقوط هستند و دسته اسکی را در دست دارند.
  • اسکیت‌بازان
  • اسکیت‌بازان روی تخته
  • اسکیت‌بازان روی خط

پیچ‌خوردگی مچ دست می‌تواند برای هر کسی که می‌افتد یا ضربه‌ای به مچ دستش وارد می‌شود، نیز اتفاق بیفتد.

علائم و نشانه‌های پیچ‌خوردگی مچ دست


علائم و نشانه‌ها بسته به شدت جراحت متفاوت است. ازجمله:

  • درد
  • ورم
  • التهاب
  • کبودشدن
  • ناپایداری مفصل
  • عدم توانایی حرکت دادن و استفاده از مچ دست

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟


اگر موارد زیر رخ داد به پزشک مراجعه کنید:

  • بی‌حسی ناگهانی یا سوزن سوزن شدن
  • افزایش ناگهانی درد یا تورم
  • کبود شدن سریع یا قفل شدن مچ دست
  • جراحتی که به نظر نمی‌رسد خود به خود بهبود یابد.

تشخیص پیچ‌خوردگی مچ دست


برای تشخیص پیچ‌خوردگی مچ دست، پزشک یک معاینه فیزیکی کامل روی شما انجام می‌دهد. ممکن است به موارد زیر نیز نیاز باشد:

  • تصویربرداری رادیولوژی (اشعه ایکس)
  • تصویربرداری ام آر آی (رزونانس مغناطیس)
  • آرتوگرام که یک روش تصویربرداری خاص با اشعه ایکس یا ام آر آی است که پس از تزریق ماده‌ای جهت به تصویر کشیدن بهتر مچ دست، انجام می‌شود.
  • آرتوسکوپی که یک جراحی ساده غیرتهاجمی است و در آن دوربین کوچکی برای مشاهده مفصل به درون مچ دست وارد می‌شود.

درمان


سرما ‌درمانی- درمان به وسیله سرما

  • سرما درمانی یک روش شناخته‌شده‌ای است که برای معالجه کردن از اعمال یخ یا سرما روی جراحت استفاده می‌کند.

سرما درمانی به روش PRICE

 تکنیک PRICE، استاندارد طلایی درمان صدمات حاد ورزشی است. این روش باید در اسرع وقت، پس از وقوع آسیب و طی 24 یا 48 ساعت پس از آن انجام شود.

به منظور درمان اولیه در پیچ‌خوردگی‌های متوسط، قوانین روش PRICE را دنبال می‌شود:

  • حفاظت از مچ دست
  • استراحت دادن به مفصل مچ دست
  • یخ گذاشتن روی ناحیه آسیب‌دیده جهت کاهش تورم
  • فشار وارد کردن به ناحیه متورم شده با استفاده از یک باند کشی
  • بالا آوردن ناحیه صدمه‌دیده

سرما حرکتی

سرما حرکتی یک تکنیک توان‌بخشی است که در آن پس از ورزش‌های پیش‌رونده‌ی فعال، روی محل‌های موردنظر یخ گذاشته می‌شود. مشاهده شده است که این تکنیک در درمان پیچ‌خوردگی رباط‌ها بسیار موفق بوده است.

سرما کششی

سرما کششی، تکنیکی ترکیبی از سرما درمانی و کشش است. برای کاهش انقباض عضلات و افزایش انعطاف‌پذیری آنها، از یک کیسه یخ استفاده می‌شود.

موارد منع استفاده از روش سرما درمانی

یکی از موارد منع استفاده از سرما درمانی، آسیب‌هایی است که ممکن است سرما رساندن به آن خطرناک باشد. آگاه بودن از این نکته بسیار حائز اهمیت است.

تجویز مسکن‌های ضدالتهابی

داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs)، مانند آسپرین، ناپروکسن و موترین درد و تورم را تسکین می‌دهد. با این حال این داروها ممکن است عوارض جانبی مانند افزایش خطر خونریزی و زخم شدن داشته باشد. این داروها باید گه گاه استفاده شوند مگر اینکه پزشک نظر دیگری داشته باشد.

تزریق استروئید

اگر این اقدامات مفید واقع نشد، ممکن است تزریق استروئید به مفصل توصیه شود. ماده‌ی تزریق از استروئیدهای دارای اثر طولانی مانند دپومدرون (Depomedrone) و تریامسینولون (Triamcinolone) گرفته می‌شود که با مقداری بی‌حسی موضعی همراه است و به مفصل انتهایی انگشت شست تزریق می‌شود. بدن برای تعدیل کردن التهاب به طور طبیعی استروئید تولید می‌کند.

گچ گرفتن یا آتل بستن

برای پیچ‌خوردگی‌های متوسط، به ویژه در ورزشکاران حرفه‌ای که مسابقه دارند، ممکن است مچ دست به مدت 7 تا 10 روز در یک آتل یا گچ سبک قرار گیرد و به طور ثابت و بی‌حرکت نگه داشته شود. معمولاً ورزشکاران با فروکش کردن علائم پیچ‌خوردگی می‌توانند به مسابقه بازگردند، اگرچه ممکن است به آنها توصیه شود به منظور حفاظت از مچ دست آن را آتل ببندند. وقتی که پیچ‌خوردگی شدید اتفاق افتاد و باعث شد مچ دست به طور قابل‌توجهی بی‌ثبات و ناپایدار شود، ممکن است به عمل جراحی نیاز شود.

به منظور بی‌حرکت نگه داشتن مچ دست، آن را گچ بگیرید یا آتل ببندید. این کار فقط باید برای یک مدت کوتاه انجام شود یعنی تا وقتی که شما به پزشک مراجعه نمایید. سپس در خصوص استفاده یا عدم استفاده از آتل با پزشک مشورت کنید. در برخی موارد استفاده از آتل برای مدت طولانی می‌تواند منجر به سفتی و ضعف عضلات شود.

اگر مچ دست شما به طور قابل‌توجهی آسیب دیده است، به محض اینکه علائم درد فروکش کرد باید تحت درمان فیزیکی قرار گیرید.

Untitled-4

تمرینات کششی و تقویتی

Untihtled-5

تمرینات کششی

دامنه حرکت مچ دست

خم کردن- مچ خود را به آرامی به سمت جلو خم کنید. 5 ثانیه این حالت را حفظ کنید. در 2 دوره و هر دوره 15 بار این کار را تکرار کنید.

باز کردن- مچ خود را به آرامی به سمت عقب خم کنید. 5 ثانیه این حالت را حفظ کنید. در 2 دوره و هر دوره 15 بار این کار را تکرار کنید.

به چپ و راست چرخاندن- مچ خود را به آرامی به چپ و راست بچرخانید (حرکت تکان دادن دست). در هر جهت 5 ثانیه حالت خود را حفظ کنید. در 2 دوره و هر دوره 15 بار این کار را تکرار کنید.

کشش مچ دست- پشت دست (قسمت آسیب‌دیده دست) را با دست دیگر فشار دهید تا به خم شدن آن کمک کنید. این حالت را به مدت 15 تا 30 ثانیه حفظ کنید. سپس با فشار دادن انگشتان به سمت عقب، دست را به سمت عقب کشش دهید. 15 تا 30 ثانیه این حالت را حفظ کنید. در طول تمرین بازو را در سمتی که آسیب دیده به صورت صاف نگاه دارید. 3 بار این کار را تکرار کنید.

افزایش کشش مچ دست- در کنار یک میز بایستید، کف دست‌ها روی میز قرار دهید، انگشتان را صاف قرار دهید و آرنج را به صورت عمود بر کف دست قرار دهید. وزن بدن خود را روی کف دست قرار دهید و به سمت جلو حرکت کنید. 15 ثانیه در این حالت بایستید. این تمرین را 3 بار تکرار کنید.

کشش خمشی مچ دست- در حالی که ایستاده‌اید دستان خود را روی میز قرار دهید به طوری که کف دست روی میز باشد، انگشتان به سمت بدن قرار گرفته و آرنج عمود بر کف دستان باشد. در این حالت وزن خود را به دست‌ها بیندازید و از میز دور شوید. این حالت را به مدت 15 ثانیه حفظ کنید. این تمرین را 3 دفعه تکرار کنید.

چرخاندن کف دست به سمت درون و بیرون-آرنج دست آسیب‌دیده را 90 درجه خم کنید و آرنج را به بدن نزدیک کنید. کف دست خود را به سمت درون بچرخانید و 5 ثانیه نگه دارید. سپس به آرامی به سمت بیرون بچرخانید و 5 ثانیه نگه دارید. در حین انجام این تمرین، آرنج حتماً باید به بدن چسبیده و 90 درجه زاویه داشته باشد. در 2 دوره و هر دوره 15 بار این کار را تکرار کنید.

وقتی که انجام این تمرین بدون درد شد، یک وزنه مانند قوطی کنسرو یا یک دسته چکش در دست بگیرید و این حرکت را انجام دهید.

تمرینات تقویتی

خم کردن مچ دست- یک قوطی یا دسته چکش را در دست خود نگه دارید در حالی که کف دست رو به بالا باشد. مچ خود را به سمت بالا خم کنید و به آرامی به سمت پایین برگردانید و سپس به موقعیت اولیه برگردید. در 2 دوره و هر دوره 15 بار این کار را تکرار کنید و به تدریج وزن وزنه را افزایش دهید.

کشش مچ دست با باز و بسته کردن آن- یک قوطی یا دسته چکش را در دست خود نگه دارید در حالی که کف دست رو به پایین باشد. مچ خود را به سمت بالا خم کنید و به آرامی به سمت پایین برگردانید و سپس به موقعیت اولیه برگردید. در 2 دوره و هر دوره 15 بار این کار را تکرار کنید و به تدریج وزن جسمی که در دست دارید را افزایش دهید.

تقویت مچ دست با گرفتن یک شی- یک توپ لاستیکی نرم را فشار دهید و این حالت را برای 5 ثانیه نگه دارید. در 2 دوره و هر دوره 15 بار این کار را تکرار کنید.

پیشگیری از پیچ خوردن مچ دست


برای کاهش خطر پیچ‌خوردگی موارد زیر را رعایت کنید:

  • در هنگام خستگی یا احساس درد از تمرین و بازی‌های ورزشی اجتناب کنید.
  • وزن خود را متناسب نگه دارید و رژیم غذایی متعادل انتخاب کنید تا عضلاتی قوی داشته باشید.
  • کفش‌های مناسب و اندازه پا بپوشید.
  • برای جلوگیری از زمین خوردن نکات ایمنی تمرینات را رعایت نمایید.
  • هر روز تمرینات کششی انجام دهید.
  • قبل از هرگونه فعالیت فیزیکی، بدن خود را گرم کنید و تمرینات کششی انجام دهید.