کاربرد روش پی آر پی (prp) در درمان دردهای اسکلتی عضلانی چیست؟

بدن انسان به‌طور ذاتی قابلیت ترمیم بافت‌های خود را دارد ولی در برخی از مناطق، این قابلیت بدن به حد کافی قدرتمند نیست. سلول‌های جدید همیشه و در همه جای بدن به‌منظور جایگزینی سلول‌های پیر و فرسوده تولید می‌شوند ولی با کهولت سن، این فرایند کند می‌شود. حتی در افراد جوان نیز، در برخی از موارد بافت غضروفی سرعت‌ترمیم پایینی دارد. عارضه‌های به خصوصی مانند آرتروزهای تخریبی می‌توانند باعث ایجاد درد شدید در مفاصل شده که می‌توان علائم این عوارض را به کمک داروهای مرسوم، به‌طور موقتی از بین برد، ولی این داروها نمی‌توانند خود عارضه را درمان کنند. با کمک داروهای بازسازی‌کننده و روش پی آر پی (PRP) بدن به‌سرعت خود را تغییر داده و مشغول‌ترمیم بافت‌های آسیب‌دیده می‌شود.

کلینیک ما به انجام دقیق و ایمن تزریق پلاسمای غنی از پلاکت (پی آر پی) متعهد بوده تا بدین‌وسیله بتواند به بهبود سریع‌تر تاندون‌ها و رباط‌های مفاصل و کاهش دردهای مزمن و حاد کمک کند.

روش پی آر پی چگونه کار می‌کند؟


خون انسان عمدتاً از گلبول‌های قرمز، گلبول‌های سفید، پلاکت‌ها و پلاسما تشکیل‌شده است. زمانی که خون را درون سانتریفیوژ قرار داده و آن را به لایه‌های مختلف تقسیم می‌کنند، پلاکت‌ها در قسمتی به نام "بافی کوت" قرار می‌گیرند. پلاکت‌ها در لخته کردن خون به هنگام آسیب نقش اساسی داشته و به فرایند بهبودی بافت‌ها کمک می‌کنند. زمانی که پلاکت‌ها فعال می‌شوند، پروتئین‌هایی با مسئولیت تسریع بهبود را در خون آزاد می‌کنند که به آن‌ها "فاکتورهای رشد" یا "سلول‌های بنیادی" گفته می‌شود. زمانی که پلاسمای غنی از پلاکت یا پی ار پی به فرد تزریق شد، این فاکتورهای رشد سرعت بهبودی طبیعی بدن را افزایش می‌دهند. این امر با بالا بردن تراکم فاکتورهای رشد در منطقه‌ی موردنظر میسر می‌شود. بافت آسیب‌دیده با سلول‌های جدید جایگزین می‌شود که موجب افزایش توانایی حرکتی، بهبود عملکرد و کاهش درد خواهد شد. روش پی آر پی، توانایی‌ترمیم ذاتی بدن را تقویت می‌کند.

به‌منظور حاصل شدن بهترین نتیجه از این ‌روش درمانی، یک تا سه تزریق انجام می‌شود. معمولاً با تقبل هزینه روش prp و در فاصله‌ی 3 تا 4 هفته‌ای بین تزریقات، یک دوره‌ی دارودرمانی با داروهای بازسازی‌کننده تجویز می‌شود. بااین‌حال ممکن است روند بهبودی به چندین ماه زمان نیاز داشته باشد.

فیزیوتراپی می‌تواند به تسریع فرایند بهبودی و کاهش درد پس‌ از انجام تزریقات کمک کند. اثرات مفید و قابل‌توجه فیزیوتراپی پس از چند هفته نمایان می‌شوند. بیماران معمولاً با بهبود دامنه‌ی حرکتی مفاصل و تسکین درد، احساس بهتری خواهند داشت. بااین‌حال بسته به ‌شدت عارضه‌ی شما، ممکن است فرایند بهبودی آن به ماه‌ها زمان احتیاج داشته باشد.

یک مطالعه‌ی اخیر در خارج بیمارستان‌ها که در مجله‌ی طب ورزشی چاپ شده است، نشان می‌دهد که از 22 بیمار مبتلا به آرتروز با میانگین سنی 55 سال، تمامی بیماران، روی‌هم‌رفته نتایج بسیار خوبی گرفته و درد آن‌ها به مدت یک سال به‌خوبی تسکین پیداکرده است. همچنین در بیشتر بیماران، عملکرد آن‌ها به طرز قابل‌توجهی بهبود پیدا کرد.

اسکن MRI نشان داد که در 75 درصد از بیماران، تخریب بیشتر غضروف دیده نمی‌شود. این در حالی است که در افراد مبتلا به آرتروز، 4 تا 6 درصد از غضروف‌ها هرساله تخریب می‌شوند. در این مطالعه، تزریق پلاسمای غنی از پلاکت (prp زانو) توانست از تخریب زانو در 75 درصد از بیماران به‌طور کامل جلوگیری کند.

پی آر پی چگونه انجام می‌شود؟


چگونه برای انجام پی آر پی آماده شویم؟

پی ار پی یک روش درمانی سرپایی است که معمولاً در مطب پزشک انجام می‌شود. تنها عمل انجام‌شده برای آماده‌سازی فرد برای عمل پی آر پی، ممنوعیت مصرف داروهای ضدالتهاب به مدت 1 هفته قبل از انجام PRP می‌باشد. انجام این عمل در حدود 1 ساعت تا 90 دقیقه زمان می‌برد که در طی آن خون شما گرفته‌شده و فرایندهای لازم بر روی آن انجام می‌شوند. بیشتر افراد پس‌ از انجام این عمل می‌توانند به فعالیت‌های عادی خود بازگردند.

13

11

پس‌ از انجام پی آر پی چه انتظاراتی داشته باشیم

به‌احتمال‌زیاد در طول عمل و تا مدتی پس‌ازآن احساس ناراحتی خواهید کرد. می‌توانید بر روی منطقه‌ی انجام تزریقات یخ گذاشته و آن‌ها را بالاتر از سطح قلب خود نگه‌دارید ولی تا چند هفته پس‌ از انجام پی آر پی نباید به‌هیچ‌عنوان از داروهای ضدالتهاب استفاده کنید. فیزیوتراپی همراه با تزریق prp در زانو می‌تواند نتایج عمل را بهبود بخشد.

14

15

نتایج این عمل تا چه مدتی باقی می‌مانند؟

هدف عمل پی ار پی، از بین بردن درد و ناراحتی با ترمیم بافت‌های آسیب‌دیده می‌باشد. ازاین‌رو، نتایج آن ممکن است برای مدتی طولانی باقی‌مانده و حتی دائمی باشند. نتایج این عمل چند هفته پس‌ از انجام آن خود را ظاهر کرده و در طول دوره‌ی بهبودی باقی خواهند ماند.

چه عارضه‌هایی به کمک روش پی آر پی درمان می‌شوند؟


عارضه‌هایی که شامل درد در مفاصل، رباط‌ها و تاندون‌ها می‌باشند، معمولاً به‌عنوان موارد مناسبی برای درمان با پی آر پی تلقی می‌شوند. در زیر لیستی از عارضه‌هایی که PRP می‌تواند به آن‌ها کمک کند را آورده‌ایم:

  • درد زانو
  • درد شانه
  • کمردرد
  • سیاتیک
  • آرنج گلف بازان
  • آرنج تنیس‌بازان
  • تاندونیت شانه و آسیب‌های روتاتور کاف
  • آرتروز مفاصل - مفاصل لگن، ستون فقرات، زانو، مچ پا، خاجی خاصره‌ای، آرنج و مچ دست
  • انواع سردرد - میگرن، نورالژی اکسی پیتال
  • آسیب بافت‌های نرم - تاندونیت، پارگی مینیسک زانو، پیچ‌خوردگی در رباط‌ها
  • درد مفصل ساکروایلیاک
  • پیچ‌خوردگی مچ پا
  • تاندونیت آشیل
  • فاسئیت پلانتار یا کف‌پایی
  • پارگی عضله

به خاطر اثرات وسیع آن در درمان عارضه‌های مربوط به تاندون‌ها، مفاصل و رباط‌ها و همچنین تسکین درد، از پلاکت‌ها به‌وفور برای درمان ورزشکاران استفاده می‌شود و تاکنون افراد زیادی از این ‌روش استفاده کرده‌اند تا فرایند بهبودی بدن آن‌ها سریع‌تر شده و هر چه زودتر بتوانند به سطح فعالیت قبلی خود بازگردند.

آیا من می‌توانم از روش پی آر پی استفاده کنم؟


درصورتی‌که شما از هرکدام از عارضه‌های بالا رنج می‌برید و یا به درد ممتد ناشی از آرتروز و آسیب به بافت‌های نرم، درد پا، شانه، زانو و یا درد مچ پا مبتلا هستید، و یا به دنبال راهی می‌گردید تا بتوانید از انجام عمل جراحی خودداری کنید، روش پی آر پی برای شما مناسب است. بسیاری از بیمارانی که روش‌های سنتی مانند فیزیوتراپی، روش‌های کایروپراکتیک، دارودرمانی و یا حتی عمل جراحی را امتحان کرده و نتیجه‌ای نگرفته‌اند، با کمک PRP بهبودیافته‌اند.

پی آر پی در مقابل روش‌های درمانی سنتی


درد ناتوان‌کننده ناشی از استئوآرتریت و یا آسیب به رباط‌ها درگذشته با تزریق کورتیزون و کورتیکواستروئید درمان می‌شدند. از معایب تزریق کورتیکواستروئید می‌توان به تضعیف تاندون‌ها، تخریب غضروف‌ها، سرکوب سیستم ایمنی، نازک شدن پوست، افزایش وزن، پف کردن صورت، عارضه‌ی آب‌مروارید، تضعیف استخوان‌ها (استئوآرتریت) و در موارد نادر به نکروز اواسکولار اشاره کرد. به دلیل سمی بودن این مواد، به بیماران گفته می‌شود که بین تزریقات کورتیزون آن‌ها باید حداقل 6 هفته زمان وجود داشته و در طول سال نباید بیش از 3 تا 4 تزریق انجام شود. این روش درمانی به‌صورت موقتی درد را کاهش داده ولی خود عارضه را درمان نکرده و حتی به فرایند بهبودی آن کمکی هم نمی‌کند. استفاده‌ی طولانی‌مدت از این ‌روش می‌تواند عوارض جانبی بدتری نسبت به عارضه‌ی اصلی داشته باشد. از سوی دیگر، روش پی آر پی به‌صورت کاملاً ایمن و به‌طور مؤثر، فرایند بهبودی را در بدن تسریع کرده و بدون داشتن عوارض جانبی درد را کاهش می‌دهد.