درمان جابه‌جایی و سرخوردگی مهره‌های کمر برای کاهش کمر درد

77

عارضه ی سرخوردگی مهره کمر،که مهره‌های پایین‌تر (استخوان‌های ستون فقرات) را درگیر می‌کند. در این بیماری، یکی از مهره‌های پایین کمر بر روی استخوانی که مستقیماً در زیر آن قرار دارد، لغزیده و سر می‌خورد. سرخوردن مهره کمر یک بیماری دردناک است، اما در اغلب موارد قابل درمان می‌باشد.

انواع سرخوردگی مهره‌های کمر


اصولاً سرخوردگی مهره‌های کمر به پنج نوع عمده طبقه بندی می‌شود:

دیس‌پلاستیک

سرخوردگی دیس‌پلاستیک مهره‌های کمر ناشی از یک نقص مادرزادی (از بدو تولد) در هنگام شکل‌گیری بخشی از مهره موسوم به فاست می‌باشد. این نقص می‌تواند باعث لغزش و سرخوردگی مهره گردد.

ایستمیک

سرخوردگی ایستمیک مهره‌های کمر به دلیل معیوب بودن بخشی از مهره، موسوم به قسمت بین مفصلی (pars interarticularis) ایجاد می‌شود. این نقص می‌تواند باعث لغزش مهره به جلو گردد.

دجنراتیو

سرخوردگی دجنراتیو مهره‌های کمر زمانی رخ می‌دهد که مفاصل، به دلیل بیماری آرتریت، توانایی خود را برای حفظ همترازی ستون فقرات در وضعیت طبیعی آن از دست می‌دهند. این وضعیت می‌تواند باعث لغزش مهره به جلو شود.

تروماتیک

این نوع سرخوردگی مهره‌های کمر پس از تروما یا آسیب به مهره‌ها ایجاد می‌شود. شکستگی پایه پدیکول، لامینا یا فاست می‌تواند باعث لغزش مهره به جلو گردد.

پاتولوژیک

سرخوردگی پاتولوژیک مهره‌ها ناشی از ضعف ساختاری استخوان است، که معمولاً توسط یک بیماری مانند تومور یا سایر بیماری‌های استخوان ایجاد می‌شود. این ضعف می‌تواند باعث لغزش مهره به جلو گردد.

علائم لغزش و سرخوردگی مهره‌های کمر


علائم سرخوردگی مهره‌های کمر در افراد متفاوت است. افراد مبتلا به موارد خفیف این بیماری، ممکن است هیچ علامتی نداشته باشند. با این حال، افراد مبتلا به موارد شدید سرخوردگی مهره‌های کمر ممکن است قادر به انجام فعالیت‌های روزانه خود نباشند. برخی از علائم شایع عبارتند از:

  • درد مزمن کمر
  • سفتی و خشکی کمر و پاها
  • حساسیت به لمس کمر
  • درد ران
  • سفت شدن عضلات همسترینگ (پشت ران) و باسن

علت‌ها و عوامل سرخوردگی مهره‌های کمر


علت سرخوردگی مهره کمر نسبت به سن، وراثت و شیوه زندگی متفاوت است. این وضعیت در کودکان ممکن است ناشی از یک نقص مادرزادی یا آسیب باشد. بااین‌حال، اگر این عارضه در یک خانواده شایع باشد، همه افراد خانواده در تمام سنین، مستعد و حساس به این بیماری خواهند بود. رشد سریع در دوران بلوغ نیز ممکن است یک عامل کمک‌کننده به این عارضه باشد.

انجام بازی‌های ورزشی نیز ممکن است باعث کشش بیش از حد و رگ به رگ شدگی و تحمیل فشار بر کمر شما شود. احتمال بسیاری وجود دارد که ورزش‌های زیر منجر به این عارضه گردد:

  • فوتبال
  • ژیمناستیک
  • دو و میدانی
  • وزنه برداری

شکستگی در قسمت بین مفصلی، اغلب مقدمه سرخوردگی مهره‌های کمر است. سرخوردگی مهره‌های کمر زمانی رخ می‌دهد که یک شکستگی در مهره وجود دارد، اما مهره هنوز بر روی استخوان زیرین خود در ستون فقرات، نلغریده است.

تشخیص سرخوردگی مهره‌های کمر


انجام معاینات فیزیکی، اولین گام در تشخیص این بیماری است. اگر شما دچار سرخوردگی مهره‌های کمر باشید، ممکن است در طول تمرینات ساده برای بلند کردن پای خود در حالت صاف به سمت خارج، مشکل داشته باشید. عکس‌برداری اشعه ایکس از پایین ستون فقرات شما برای تشخیص جابجایی یک مهره بسیار مهم است. پزشک شما در تصاویر اشعه X به جستجوی هر گونه شکستگی احتمالی استخوان می‌پردازد.

در صورتی که استخوان (مهره) جابجا شده بر روی اعصاب ستون فقرات شما فشار وارد می‌سازد، پزشک ممکن است انجام یک سی‌تی‌اسکن با جزئیات بیشتری را برای شما تجویز کند.

درمان سرخوردگی مهره‌های کمر


پزشکان کلینیک ما پس از تشخیص سرخوردگی مهره‌های کمر به عنوان عامل درد شما، معمولاً ابتدا درمان‌های غیر جراحی را توصیه می‌کنند. این روش‌های درمان ممکن است شامل:

  • یک دوره کوتاه استراحت
  • داروهای ضد التهاب (خوراکی یا تزریقی) برای کاهش تورم
  • بریس برای تثبیت مهره
  • فیزیوتراپی / کاردرمانی
  • بیوفیدبک

دارو درمانی

داروها

پزشک شما ممکن است مصرف یک دارو یا ترکیبی از داروها را به عنوان بخشی از برنامه درمان لغزش مهره کمر شما توصیه کند. داروهای مورد استفاده برای کنترل درد، مسکن نامیده می‌شود. اکثر دردها را می‌توان با داروهای غیر تجویزی مثل آسپرین، ایبوپروفن، ناپروکسن یا استامینوفن درمان کرد. برخی مسکن‌ها، موسوم به داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDS) نیز به کاهش ورم و التهابی که ممکن است رخ دهد، کمک می‌کند. این داروها شامل آسپرین، ایبوپروفن، ناپروکسن و انواع داروهای تجویزی هستند.

داروهای تزریقی

داروی آستروئید اغلب همراه با یک بی‌حس‌کننده در اطراف اعصاب نخاعی تحریک شده‌ای که باعث درد می‌شود، تزریق می‌گردد. به این منطقه فضای اپیدورال گفته می‌شود. یک غشاء محافظ غلاف مانند (سخت شامه) فضای اپیدورال را احاطه کرده است که اعصاب نخاعی و ریشه‌های عصبی را پوشش می‌دهد. استروئیدها با مهار تولید پروتئین تحریک‌کننده اعصاب،‌ می‌توانند التهاب را کاهش دهند. این بی‌حس کننده‌ها،هدایت عصبی در منطقه مورد نظر را مسدود می‌سازند و از این طریق مانع احساس درد می‌شوند.

نوع دیگری از تزریق مورد استفاده برای سرخوردگی مهره‌های کمر، تزریق به مفصل فاست است. این نوع تزریق که به عنوان بلوک مفصل فاست نیز شناخته شده است، در مواردی که مفاصل فاست باعث درد می‌شود، مؤثر و مفید واقع می‌شود. مفاصل فاست به حرکت کردن شما کمک می‌کند و موجب ثبات ستون فقرات شما می‌شود. اما این مفاصل در صورت التهاب، موجب درد خواهند شد. تزریق مفاصل فاست، با بی‌حس کردن مفاصل می‌تواند درد شما را کاهش دهد.

فیزیوتراپی / کاردرمانی

درمان‌های فیزیکی و کار درمانی می‌تواند نقشی حیاتی در بهبودی شما ایفا کند. هنگام پیشرفت درد حاد، پزشک می‌تواند یک برنامه توانبخشی را برای کمک به جلوگیری از آسیب‌های مکرر برای شما تهیه و اجرا کند.

این برنامه‌ها اغلب شامل گرما درمانی، سرما درمانی و الکتروتراپی برای کمک به کاهش درد، کاهش تورم، افزایش قدرت و تسریع التیام شما می‌باشد. تکنیک‌های این برنامه عبارتند از: ورزش درمانی، درمان دستی، تمرینات عملکردی و نیز استفاده از دستگاه‌های کمکی و تجهیزات تطبیقی برای افزایش قدرت، دامنه حرکت، استقامت، بهبود زخم و استقلال عملکرد بیماران است.

استفاده از بریس

بریس کمری با فشرده کردن شکم شما مقداری فشار را از روی ستون فقرات شما برمی‌دارد. هدف از استفاده از بریس این است که تا حدودی درد شما را تسکین دهد و در عین حال، ستون فقرات شما را تا زمان التیام شکستگی بین مفصلی، در امان نگاه دارد.

کرست

کرست طبی از یک پارچه نرم ساخته شده و معمولاً دارای نگهدارنده‌های حمایتی محکم می‌باشد. همانند کرست‌هایی که زنان همیشه استفاده می‌کنند، کرست پزشکی نیزدارای بندهایی از بالا یا از جلو، عقب و یا پهلو است. باید کرست را در طول روز بپوشید، اما می‌توانید آن را در طی شب از بدن خارج کنید. پزشک شما دستورالعمل‌های خاص در مورد چگونگی و زمان استفاده از آن را به شما خواهد داد.

بریس

بریس از پلاستیک ساخته شده، بنابراین سفت‌تر و محکم‌تر است. در حال حاضر انواع بسیاری از بریس (مانند بریس بوستون) وجود دارد؛ پزشک شما تعیین می‌کند که کدام بریس برای شما بهتر است.

بیوفیدبک

بیوفیدبک به طور کلی به عنوان یک روش کنترل درد استفاده می‌شود. این روش اغلب همراه با استراتژی‌های دیگر برای کاهش درد مزمن اعمال می‌شود.

بیوفیدبک یک درمان جایگزین است که در آن مبدل‌هایی (دستگاه‌های الکترونیکی که انرژی را از شکلی به شکل دیگر تبدیل می‌کنند) به سطح بدن متصل می‌شود. این مبدل‌ها اطلاعات بدن را به یک واحد پردازنده منتقل می‌سازند. اطلاعات پردازش شده مجدداً از طریق دستگاه‌های امیتر به فرد بازگردانده می‌شود. این زنجیره انتقال از بیمار به مبدل، پردازنده، امیتر، بیمار، یک حلقه بیوفیدبک نامیده می‌شود. تئوری زیربنایی بیوفیدبک این است که با استفاده از اطلاعات به دست آمده از حلقه بیوفیدبک، بیمار می‌تواند کنترل واکنش‌های بدن خود را در برابر تحریک داخلی و خارجی بیاموزد.

ماساژ

هدف از این تکنیک، برطرف کردن اسپاسم و تنش عضلانی مزمن است که احتمالاً ناشی از سازگازی بدن شما با جابجایی مهره می‌باشد. درمانگر از فشار مستقیم و اصطکاک برای کاهش و آزاد کردن تنش در بافت‌های نرم کمر (رباط‌ها، تاندون‌ها، عضلات) استفاده می‌کند.

اولتراسوند

روش درمان با اولتراسوند از طریق افزایش گردش خون، به کاهش اسپاسم عضلانی، گرفتگی، تورم، سفتی و درد کمک می‌کند. اولتراسوند شامل ارسال امواج صوتی به عمق بافت‌های عضلانی و ایجاد یک حرارت ملایم است که باعث افزایش گردش خون و بهبود می‌شود.

عمل جراحی

 اگر لغزش و سرخوردن مهره همچنان ادامه یابد، یا اگر درد آن با درمان محافظه‌کارانه برطرف نمی‌شود و موجب اختلال در فعالیت‌های روزانه گردد، انجام جراحی ممکن است لازم باشد. اهداف اصلی عمل جراحی برای سرخوردگی مهره‌های کمر، شامل رفع درد همراه با تحریک عصب، ایجاد ثبات در ستون فقرات (که در آن مهره از محل خود خارج شده است) و افزایش توانایی فرد برای کار و حرکت است.